MECE VOICE · «Το Καλώδιο» (γύρος 4)

Η αφήγηση

Ανοίγουμε σε μια μικρή ρεσεψιόν, πρωί, γεμάτη κόσμο. Ένα ζευγάρι με βαλίτσες περιμένει, ένα παιδάκι χτυπάει το κουδουνάκι, και η Ελένη μιλάει στο τηλέφωνο του τοίχου με το καλώδιο τεντωμένο. Λέει ναι, εδώ είμαι, πάντα εδώ. Από την ανοιχτή πόρτα βλέπει παιδιά με φανέλες να τρέχουν προς το γήπεδο.

Εδώ το μοντάζ επιταχύνει. Στο γήπεδο παίζεται αγώνας, οι γονείς φωνάζουν από την κερκίδα και ο προπονητής δίνει οδηγίες. Η Ελένη τρέχει στον δρόμο με το ακουστικό στο αυτί, και το καλώδιο τεντώνεται πίσω της. Φτάνει στο συρματόπλεγμα, μακριά από τους άλλους γονείς. Κάνει ένα βήμα, και το καλώδιο την κρατά. Η κόρη της τη βλέπει και φωνάζει μαμά, έλα πιο κοντά.

Η Ελένη ανοίγει τα δάχτυλα. Το ακουστικό γίνεται άμμος και το παίρνει ο αέρας. Σιωπή.

Στη ρεσεψιόν η συσκευή του τοίχου κυλά σαν κλεψύδρα. Το τηλεφωνικό κέντρο δεν χρειάζεται πια κουτί στον τοίχο. Ανάβει ένα κινητό στην κουζίνα κι ένας φορητός στον πάγκο. Ο Άρης, ο γιος της, φοράει το ακουστικό και λέει καλημέρα σας.

Στο γήπεδο η κόρη σουτάρει και η μπάλα μπαίνει. Οι συμπαίκτριες πέφτουν πάνω της, όμως εκείνη ξεφεύγει και τρέχει στη μαμά της, που έχει μπει πια στο γήπεδο. Αγκαλιάζονται. Τη ρωτάει αν την είδε. Σε είδα, εδώ είμαι.

Κλείνουμε στην κάρτα. Ο αριθμός σας μένει. Το καλώδιο, όχι. MECE VOICE.

Τα λόγια του σποτ (45 λέξεις)

ΕΛΕΝΗ: Ναι, εδώ είμαι. Πάντα εδώ.
ΚΟΡΗ: Μαμά! Έλα πιο κοντά!
VO: Το τηλεφωνικό κέντρο της επιχείρησής σας, χωρίς κουτί στον τοίχο.
VO: Η κλήση βρίσκει όποιον είναι ελεύθερος.
ΑΡΗΣ: Ξενοδοχείο Καραβόσκοινο, καλημέρα σας.
ΕΛΕΝΗ: Ναι!
ΚΟΡΗ: Με είδες;
ΕΛΕΝΗ: Σε είδα. Εδώ είμαι.
VO: Ο αριθμός σας μένει. Το καλώδιο, όχι. MECE VOICE.